Le lùciule

È 'na nòte de magiu. In luntanànzza

c'è 'na lùciula-maschiu che lampégia

(cià 'n cungégnu gegnàle inté la panzza)

e se sbassa e se alzza e se destrégia,

e de scigùru el fa cu' la sperànzza

de becà' (ma per questu le curtégia)

'na cumpàgna, 'na lùciula in vacanzza,

almenu fin'a quantu nun albégia.

E 'stu lampégiu dura ore e ore

fin'a quantu j se smòrcia  qu' 'l strumèntu:

vòle di' che la còpia fa a l'amore.

Me viène alora in mente, in qu'l mumèntu,

che loru ciàne 'l zzènzzu del pudore,

nîàntri nun c'êmu più 'stu sentimèntu.

Mario Panzini - Inedita (11 magio 2001)